فرمانداری فلاورجان
خانه
معرفي فلاورجان
 
 
شهرستان فلاورجان با مساحتي حدود 510 كيلومتر مربع در طول جغرافيايي 30دقيقه و51 درجه وعرض جغرافيايي 34 دقيقه و32 درجه در فاصله 442 كيلومتري تهران قراردارد. مركزيت اين شهرستان شهرفلاورجان است و ارتفاع آن از سطح دريا 1600 متر مي باشد.

اين شهرستان از شمال به شهرستان خميني شهر از جنوب به شهرستان مباركه از با ختر به شهرستان هاي نجف آباد ولنجان و از خاور به شهرستان اصفهان محدود مي شود.شهرستان فلاورجان به گونه اي دشتي در كنار زاينده رود قرار گرفته وداراي بيشه زارهاي پهناوري مي باشد. در اين بيشه زارها گونه هايي از درختان چنار، بيد ،سپيدارو... قد بر افراشته اند.
 
مهمترين ارتفاعات اين شهرستان عبارتند از: شاهكوه(2369متر)، اشترجان(2200 متر)وقلعه بزي1950متر.درحال حاضر اين شهرستان داراي سه بخش مركزي فلاورجان، پيربكران و قهدريجان و هشت شهر فلاورجان، پيربكران، قهدريجان، ايمانشهر، كليشادو سودرجان، بهاران، ابريشم و زازران مي باشد. همچنين داراي 6 دهـــــستان ( گلستان – ابريشم – زازران – اشترجان – پيربكران – سهروفيروزان ) و 56روستا مي باشد. طبق سرشماري سال 1390 جمعيت اين شهرستان 24714 نفر برآورد گرديده است كه حدود 60 % جمعيت در نقاط شهري و 40 % جمعيت در نقاط روستايي سكونت دارند. شغل غالب در منطقه كشاورزي مي باشد و ليكن بواسطه وجود صنايع بزرگ و كوچك مشاغل صنعتي و خدماتي هم تا حدودي رونق يافته است .

در حوالي فلاورجان كنوني قريه اي بنام برزان در كنار گارماسه ، كوپان ، زيار ، سورك و دشتلو قرار داشته كه از طريق مادي كوپان مشروب مي گشته ، بعدها برزان در اثر تغييرات زبان فارسي به ورگان تبديل شده و به مناسبت مجاورت با پلي بر روي زاينده رود بنام پل ورگان نام پل بر اسم محل مذكور غالب آمده ، كه نهايتا ً فلاورجان كه تعريب شده پل ورگان است مصطلح مي گردد.



براساس بررسيهاي انجام شده سابقه سكونت و زندگي در اين شهرستان دست كم مربوط به شش هزار سال پيش است. يافته هاي باستان شناختي حاكي از حضور جوامع پرجمعيت ويكجا نشين در دشت فلاورجان از حدود اواخر هزاره پنجم و اوائل هزاره چهارم قبل از ميلاد در اين شهرستان دارد.زمينهاي بسيار حاصلخيز ه همراه رودخانه پرآب زاينده رود ووجود ارتفاعات متعدد ،عوامل طبيعي شاخصي در ايجاد جوامع پيش از تاريخ در اين شهرستان است.كشف سنگ نگاره هاي متنوعي از نقوش حيواناتي چون كل، بزكوهي وگونه هاي از گربه سانان در كوههاي اين شهرستان نشانگر حضور فعال جوامع شكارچي وغناي حيات وحش اين شهرستان در گذشته دارد.



مهمترين بناهاي تاريخي وجاذبه هاي گردشگري اين شهرستان عبارتند از:

1- مقبره پير بكران متعلق به قرن هشتم هجري ومدفن يكي از عرفاي بزرگ آن زمان بنام محمد بن بكران.

2- مسجد جامع اشترجان كه توسط فخرالدين محمد بن محمود اشترجاني ملقب به ملك الوزراء در اوائل قرن هفتم هجري ساخته شده است.

3- پل بابا محمود دردو كيلومتري جنوب غربي شهر پير بكران به طول150مترعرض5متروارتفاع7مترداراي 15 دهانه بزرگ وكوچك باقوس جناغي وبيز كه در دوره ايلخاني ساخته شد.

4- پل فلاورجان در شمال شرق شهرفلاورجان بروي رودخانه زاينده رود به طول 140 متر عرض 5متر با 18 دهانه در دوره صفويه ساخته شد.

5- خانه مويدي زفره اين بنادر 10 كيلومتري جنوب شهر فلاورجان در روستاي زفره قراردارد. بناي اصلي متعلق به دوره صفويه است كه در دوره قاجاريه تزئينات زيبائي از گچبري ،آئينه كاري ونقاشي در آن بكاررفته است.

6- امامزادگان سيدمحمد قهدريجان و اجگرد،امامزاده زيد فلاورجان ومقبره انوش بن شيث از نخستين پيامبران در قهدريجان.

7- در شهرستان فلاورجان بيش از صد برج كبوتر وجود دارد كه از مهمترين اين بناها مي توان به برجهاي كبوتر چهل برج در روستاي كليسان، برج چهار برج وبرجهاي هفت قلوي اجگرد در شهر بهاران اشاره كرد.

لازم به ذكر است كه مهمترين صنايع دستي اين شهرستان شامل قالي بافي، منبت كاري ،خاتم سازي و سرمه دوزي مي باشد.



از جمله شخصيتهاي برجسته علمي وديني اين ديار محمدبن بكران است كه از رجال مشهور واز مدرسين وزهاد وعرفاي اين ناحيه در قرن هشتم هجري است. از زمان دقيق تولد وي اطلاع چنداني در دست نيست اما مي دانيم كه در سال 712 هجري قمري در پير بكران فوت نموده است. پيش از فوت وي بناي ارزشمندي در سال 703 هجري قمري جهت تدريس واقامت ايشان در دوره سلطان محمد خدابنده ساخته شده است. اين بنا هم اكنون به نام مقبره پير بكران شهرت دارد.

خواجه فخرالدين محمد اشترجاني:

خواجه فخرالدين محمد بن محمود بن علي اشترجاني از مستوفيان ومنشيان بزرگ زمان سلطان ابوسعيد بهادر خان ايلخاني بوده ومدتها وزارت امير سونج از امراي مشهور اوررا داشته است.خواجه شخصيتي مردم دوست ورعيت پرور بود در ذكر احوال وي نوشته اند: در غمخوارگي زير دستان ودلبستگي به احوال بيچاره گان دقيقه اي فروگذار نكرده وخواب خوش ير حود حرام كرده بود.وي مدتي حكومت منطقه لنجان را برعهده داشت ودر زمانش عدل وداد جايگزين ظلم وجور گرديد.بنابر كتيبه سردر شمالي مسجد جامع اشترجان خواجه باني اين بناي مهم در سال 716 هجري قمري است.

فاضل هندي:

بهاءالدين محمد بن تاج الدين حسن بن محمد اصفهاني معروف به فاضل هندي يكي از فقهاي عالي مقام اصفهان است. تولد وي را به سال 1062 هجري قمري در فلاورجان نقل كرده اند. ايشان مدتي را در هندوستان بسر برده اند واز اين رو به فاضل هندي شهرت يافته است.

اين شخصيت بزرگ از شاگردان بنام علامه ملا محمدباقر مجلسي است كه در سن 16 سالگي در علوم معقول ومنقول به درجه استادي رسيده است.

فاضل در فقه ، اصول، تقسير وفلسفه بسيار استاد بود ودر تقوا وپارسائي زبانزد عام وخاص بوده است.

تاليفات وي را 80 كتاب نوشته اند كه از جمله آن مي توان به كتابهاي1- كشف اللثام عن قواعد الاحكام2- المنهاج السويه في شرح الروضه البديهه3- شرح قصيده سيد حميدي4- تفسير قران

5- كليد بهشت و... اشاره كرد

اين شخصيت بزرگوار در هنگام حمله افاغنه در سال 1137 ه.ق فوت ودر قبرستان تخت فولاد بخاك سپرده شده است.

در اين شهرستان آثار تاريخي بسياري برجاي مانده است. 461 اثر شناخته شده، 26 اثر ثبت شده، 204 اثر به صورت ابنيه تاريخي، 51 اثر به صورت محوطه هاي تاريخي، و 206 اثر سنگي.
تاریخ به روز رسانی: 1393/10/23
تعداد بازدید: 9043
امتیازدهی
میانگین امتیازها:1.5 تعداد کل امتیازها:2
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
كليه حقوق اين پايگاه متعلق به استانداري استان اصفهان ميباشد.
Powered by DorsaPortal